XVIII
1939


1894

1901

1910

1919

1930

1920
1939


1946

2000




1930

 

Stosunkowo spokojna ulica sąsiadująca ze starodrzewem dawnego cmentarza, a jednak bardzo bliska centrum, ściągnęła tu licznych zamożnych szczecinian. Mieszkało tu kilku prawników, lekarze, kupcy, a w nieco skromniejszej części ulicy - od strony Turnerstrase (ul. Jagiellońskiej) znalazły miejsce duże hurtownie: perfum, sukna, kwiatów ciętych, sklep z tkaninami, a nawet duży zakład krawiecki. Obok archiwum mieściły się biura wojskowego urzędu podatkowego a w okresie międzywojennym na placu od strony ulicy Bismarcka (Obrońców Stalingradu) ustawiono szereg baraków pełniących funkcje biur i siedzib stowarzyszeń. Przez lata wyróżnieniem Karkutschstraße było sąsiedztwo aż trzech kościołów. Najstarszym był wspomniany wcześniej kościół katolicki p.w. św. Jana Chrzciciela, zbudowany według projektu berlińskiego architekta Seiberta, konsekrowany w 1890 roku. Kolejny kościół, powstał w latach 1906-1909 według projektu Jürgena Krögera. Ta neogotycka budowla o smukłej 65-metrowej wieży początkowo służyła gminie protestanckiej p.w. Jana Bugenhagena (obecnie kościół p.w. św. Wojciecha). W 1913 roku rozpoczęto na terenie starego cmentarza wojskowego budowę protestanckiego kościoła garnizonowego (obecnie p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa) według projektu B. Stahla. Jeden z pierwszych modernistycznych kościołów, wykonany całkowicie w konstrukcji betonowej został ukończony w 1919 r. Budowla swoją formą i dekoracją sugeruje przeznaczenie dla wojska - solidna, masywna, ciężka z dachami jak żołnierskie hełmy i motywem tarcz na szczycie północnym. W 1933 r. wzniesiono na terenie dawnego cmentarza kolejną charakterystyczną budowlę - drewnianą wieżę nadajnika radiowego.

      
     

Kalendarium historii miasta * Stare widokówki